Ομιλίες
06 Σεπτέμβριος 2009
Συντρόφισσες και σύντροφοι,
Η ανάγκη εξεύρεσης και προβολής ενός διακριτού πολιτικού στίγματος για το Κίνημά μας είναι πλέον πιεστικό ζητούμενο. Η κοινωνία, μάς ζητά καθημερινά να βρούμε εκείνον τον πολιτικό λόγο, εκείνες τις πολιτικές πρωτοβουλίες και τα στελέχη, που θα καταφέρουν να μας ενώσουν ξανά με όλες τις προοδευτικές δυνάμεις του τόπου. Όμως, όλα αυτά δεν γίνονται ούτε με αυτόματη, ούτε με προκαθορισμένη διαδικασία. Για να το πετύχουμε, πρέπει να πάψουμε να κοιτάμε πίσω, είτε για να αναπολούμε στιγμές εξουσίας και επιτυχιών, είτε για να εκτονώνουμε την οργή μας για όσα λάθη έγιναν. Άλλωστε, το παρελθόν έχει αξία όταν μας διδάσκει και όχι όταν μας καθηλώνει. Πρέπει, επιτέλους, να κάνουμε στροφή 180 μοιρών και να κοιτάξουμε μπροστά. Με έμπνευση, υπευθυνότητα και σταθερότητα στις απόψεις που κάθε φορά κομίζουμε. Αυτή η σταθερότητα πρέπει να εκφράζεται από το σύνολο των στελεχών μας σε κάθε επίπεδο. Η σταθερότητα και η ομοιογένεια απόψεων πρέπει να είναι μία από τις κύριες προτεραιότητές μας. Δεν υπάρχει πια χώρος για προσωπικές στρατηγικές. Μόνο με αυτή την παραδοχή θα πάψουμε να έχουμε γυρισμένη την πλάτη όχι μόνο στους ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ, αλλά σε όλους τους προοδευτικούς πολίτες και τελικά σε ολόκληρη την κοινωνία.
Συντρόφισσες και σύντροφοι,
Πολύς λόγος γίνεται και για τις δημοσκοπήσεις. Είναι αλήθεια ότι πολλές επώνυμες Κασσάνδρες έχουν βρει πια ένα ακόμη εργαλείο για να διαμορφώσουν την κοινή γνώμη προς την κατεύθυνση που έχουν προαποφασίσει. Όμως, αν είμαστε προσεκτικοί, αν αναλύσουμε σε βάθος τα ευρήματα των ερευνών, θα δούμε ότι οι δημοσκοπήσεις δεν αποδεικνύουν πολιτική μετακίνηση του εκλογικού σώματος. Αντίθετα, δείχνουν την οργή του συνόλου του προοδευτικού κόσμου για την αδιαφορία πολλών στελεχών μας από την Περιφέρεια ως το Κέντρο, να ασχοληθούμε με τα πραγματικά προβλήματα του. Δείχνουν την ξεκάθαρη προτροπή της κοινωνίας να πάψουμε να κοιτάμε τον εαυτό μας στον καθρέπτη και να αναρωτιόμαστε πόσο ωραίοι είμαστε. Ξέρουμε πια όλοι, και αυτοί που το παραδέχονται και αυτοί που δείχνουν με το δάχτυλο όλους τους άλλους εκτός από τον εαυτό τους. Το γιατί, πώς και ποιοι το έχουμε απαντήσει. Αυτές οι μάχες δόθηκαν. Τώρα είναι επιτακτική ανάγκη να διαμορφώσουμε νέους όρους, νέες προϋποθέσεις, νέα σχήματα και πλαίσια για να κερδίσουμε τον πόλεμο. Και ο πόλεμος αυτός δεν είναι προσωπικός. Δεν αφορά ούτε τα στοιχήματα, ούτε τις φιλοδοξίες του καθένα από μας. Ο πόλεμος αφορά τη Νέα Δημοκρατία, τον Κώστα Καραμανλή και την καταστροφική πολιτική του. Αφορά τα αδιέξοδα της σημερινής κοινωνίας και της αυριανής.
Συντρόφισσες και σύντροφοι,
Το Συνέδριο μας αυτό έχει όλα τα χαρακτηριστικά μίας μεγάλης ευκαιρίας.
Ευκαιρία για εξωστρέφεια, για παραγωγή γόνιμων προτάσεων, για τη σύνταξη πολιτικών προτεραιοτήτων. Είναι στο χέρι μας να το συνειδητοποιήσουμε και να επιστρέψουμε στην ουσία της πολιτικής. Και η ουσία της πολιτικής δεν εξαντλείται στα πρόσωπα που κάθε φορά την εκπροσωπούν, αλλά στις πρωτοβουλίες και στους στόχους που αναλαμβάνουν.
Όμως, οφείλουμε εμείς πρώτα να εμπιστευθούμε το ΠΑΣΟΚ και μετά να μας εμπιστευθούν οι πολίτες. Οφείλουμε εμείς να ανοίξουμε την πολιτική στην κοινωνία και ύστερα να έρθει η κοινωνία σε εμάς. Οφείλουμε να πάψουμε να είμαστε ιστορικοί και να γίνουμε ξανά πολιτικοί. Γιατί ο ιστορικός έχει την πολυτέλεια του χρόνου. Καλείται να σχολιάσει τετελεσμένα. Ο πολιτικός δεν έχει αυτό το χρόνο.
Ο χρόνος για το ΠΑΣΟΚ είναι τώρα. Τώρα είναι η ώρα της δυναμικής ανασύνταξης, της ουσιαστικής ανανέωσης σε όλες τις βαθμίδες του Κινήματός μας. Τώρα είναι η ώρα να διαμορφώσουμε τις εξελίξεις και όχι απλά να τις παρακολουθούμε.
Για να απαντήσουμε στις ανησυχίες της κοινωνίας, για να δώσουμε ένα τέλος στην καταστροφική πολιτική της Νέας Δημοκρατίας, για να ξαναγίνει το ΠΑΣΟΚ ριζοσπαστικό, προοδευτικό κίνημα λαού. Με συντεταγμένη πορεία, με συνοχή και αποφασιστικότητα κατά της κυβέρνησης. Με εξωστρεφείς ιδέες, με προτάσεις ευθύνης που θα εμπνεύσουν την κοινωνία να πιστέψει και να εμπιστευθεί ξανά το ΠΑΣΟΚ.
Αυτό αξιώνουν οι πολίτες από εμάς και σ’ αυτό πρέπει να στρέψουμε όλο μας το ενδιαφέρον. Οι πολίτες δηλώνουν με κάθε τρόπο, ότι ο κόμπος έχει φτάσει πια στο χτένι. Αυτή τη φωνή πρέπει επιτέλους να την ακούσουμε.
Να ακούσουμε και να δώσουμε λύσεις σε όλους όσοι συνθλίβονται – και είναι πολλοί αυτοί- από τις καθεστωτικές και συντηρητικές πολιτικές της Νέας Δημοκρατίας. Για να δώσουμε στους νέους καλύτερες ευκαιρίες, για να επανεκφράσουμε όλες εκείνες τις προοδευτικές δυνάμεις που πιστεύουν ότι υπάρχουν ακόμα ευκαιρίες και μέσα, αρκεί να υπάρχουν και οι αντίστοιχες προτεραιότητες.
Συντρόφισσες και σύντροφοι,
Όσες δυσκολίες και αν έχει ο δρόμος που ανοίγεται μπροστά μας, είμαι βέβαιος ότι μπορούμε να τα καταφέρουμε. Αρκεί να δουλέψουμε όλοι μαζί. Όμως, το «Όλοι μαζί» δεν μπορεί να είναι μόνο ένα σύνθημα. Αποτελεί αναγκαιότητα ολόκληρου του προοδευτικού κόσμου. Με μία μόνο προϋπόθεση: ότι μιλούμε όλοι για τον ίδιο αντίπαλο. Είμαστε αισιόδοξοι, έχουμε πίστη στις δυνάμεις μας, έχουμε πίστη στο όραμα του Γιώργου Παπανδρέου για μία Ελλάδα αξιών, για μία κοινωνία αξιοκρατική και αλληλέγγυα, με προοπτική και ευημερία.
Σας ευχαριστώ.
06 Σεπτέμβριος 2009
Κύριε Πρόεδρε,
Συντρόφισσες και σύντροφοι,
Φίλες και φίλοι,
Το αποτέλεσμα των εκλογών της 16ης Σεπτεμβρίου μας έχει θέσει όλους προ των ευθυνών μας σε συλλογικό και ατομικό επίπεδο.
Τα αίτια της ήττας μας απασχολούν όλους και πρώτα απ’ όλους τον Πρόεδρο του Κινήματος, με πρωτοβουλία του οποίου ξεκίνησαν οι διαδικασίες για αποτίμηση και ανάλυση των παραμέτρων που οδήγησαν στο γνωστό εκλογικό αποτέλεσμα.
Από τις 16 Σεπτεμβρίου και μετά, όλοι μας γίναμε μάρτυρες ένθεν κακείθεν βολών. Γίναμε μάρτυρες σ’ ένα νοητό ταξίδι στο χρόνο με δύο χρονικά σημεία: το Παρελθόν και το Μέλλον.
Συνεχείς επικλήσεις και αναφορές στο παρελθόν του Κινήματος μας, μιλώντας με εμφανή νοσταλγία για περασμένα μεγαλεία. Συνεχείς επικλήσεις στο Μέλλον -και πιο συγκεκριμένα στο ενδεχόμενο νέων εκλογών - με εμφανή την προσπάθεια υποβολής ρητορικών ερωτημάτων και σεναρίων. Γιατί μόνο με ρητορική διάθεση μπορούν να απαντηθούν ερωτήματα που αφορούν το πολιτικό μέλλον της χώρας μας. Άλλωστε, η γοητεία της πολιτικής έγκειται και σε αυτό: μπορείς να προετοιμάσεις αλλά δεν μπορείς να προδικάσεις.
Και θέλω να είμαι ξεκάθαρος:
Σαφώς και τιμούμε το παρελθόν, πιστεύουμε στην ιστορία μας και τον ιδιαίτερο συμβολισμό των προσώπων που την κοινωνούν. Ορθά και προβληματιζόμαστε για το Μέλλον. Όμως το Μέλλον απαιτεί τη διαχείριση του Σήμερα, στην αξία και τη σημασία των δράσεων, των πράξεων και των αποτελεσμάτων.
Γιατί η πολιτική οφείλει να πραγματώνει τα κοινωνικά αιτήματα της εκάστοτε εποχής, να μετουσιώνει το διακύβευμα σε πράξη, διαμορφώνοντας τους όρους εκείνους που καθιστούν τους πολίτες όχι θεατές, ή τηλεθεατές, αλλά συμμέτοχους και πρωταγωνιστές στην ίδια τους τη ζωή.
Το ΠΑΣΟΚ σε όλη την ιστορική διαδρομή του έχει αποδείξει ότι δεν είναι ένα κόμμα με προσωποπαγή χαρακτηριστικά.
Αντίθετα ήταν και είναι το κόμμα που μετουσιώνει τα κοινωνικά αιτήματα της κάθε εποχής σε ζητήματα με αμιγώς πολιτικό χαρακτήρα. Χρέος όλων μας είναι να διαφυλάξουμε και σε αυτή την κρίσιμη περίοδο τον πολιτικό χαρακτήρα των ζητημάτων αυτών, δίνοντας απαντήσεις και λύσεις στα κοινωνικά αιτήματα της εποχής μας.
Και είναι αλήθεια, ότι η κοινωνία, ο λαός μας διψά για ελπίδα και προοπτική. Οι πολίτες αξιώνουν συγκεκριμένες λύσεις γιατί τα προβλήματα που βιώνουν είναι πολύ συγκεκριμένα, καθημερινά και συνεχώς διογκούμενα.
Για αυτό θεωρώ ότι ζούμε ιστορικές στιγμές. Και το λέω αυτό με πλήρη επίγνωση της βαρύτητας των λέξεων. Ζούμε ιστορικές στιγμές, γιατί αυτή την περίοδο κρίνεται κάτι πολύ σημαντικότερο από το αποτέλεσμα της εσωκομματικής αναμέτρησης για την εκλογή του νέου Προέδρου μας. Κρίνονται ο ρόλος, το πολιτικό στίγμα του ΠΑΣΟΚ, αλλά και η δυνατότητα του μέσα από την επιβεβλημένη ανανέωση, τη γενναία αυτοκριτική και την ουσιαστική ανασυγκρότηση, να εμπνεύσει τους πολίτες να ξαναπιστέψουν στην ουσία της πολιτικής και της αυτονομίας της.
Στην προσπάθεια αυτή, δεν πρέπει να ξεχνούμε ότι στην Ελλάδα και ειδικά μετά την μεταπολίτευση- η πλειοψηφία του λαού ήταν πάντα κεντροαριστερή. Αυτή η παραδοχή, μπορεί να μην εκφράστηκε σε ποσοστά στις πρόσφατες εκλογές, αλλά απηχεί πλήρως τους πολιτικούς συσχετισμούς στην κοινωνία μας. Με απλά λόγια, αυτό σημαίνει, ότι το ΠΑΣΟΚ, εμείς δηλαδή, γιατί πολλές φορές ξεχνάμε ότι το ΠΑΣΟΚ είμαστε εμείς, κρατάει την τύχη του στα χέρια του.
Φίλες και φίλοι,
Στην πολιτική, αλλά και στην ευρύτερη κοινωνική μας συμπεριφορά, υπάρχουν δύο λέξεις με ιδιαίτερη σημασία: Σταθερότητα και Προσδοκία.
Σταθερότητα σε επιλογές, πρακτικές και συμπεριφορές. Προσδοκία για μία καλύτερη ζωή, για μία καλύτερη καθημερινότητα για μία Ελλάδα που θα οραματίζεται το μέλλον με περισσότερη αισιοδοξία.
Αυτά εκτιμώ ότι είναι τα δύο κλειδιά τα οποία μπορούν να μας οδηγήσουν όχι απλά σε μία νέα εκλογική νίκη, αλλά στην πολιτική κυριαρχία του ΠΑΣΟΚ και στην εξασφάλιση καλύτερων προοπτικών ζωής για όλους τους έλληνες.
Είναι γεγονός, ότι τα τελευταία χρόνια τα Κίνημα μας ταλανίστηκε από αβλεψίες και αστοχίες. Δημιουργήθηκαν -με ευθύνη πολλών- κενά. Η κοινωνία, όμως και οι πολίτες, δεν ανέχονται τα κενά. Γι’ αυτό χρειάζεται να προχωρήσουμε επειγόντως στην ιδεολογική και στελεχιακή ανασυγκρότηση του Κινήματος μας. Γι’ αυτό χρειάζεται να προχωρήσουμε επειγόντως στην επανασύνδεση του ΠΑΣΟΚ με τους φυσικούς κοινωνικούς μας συμμάχους.
Γιατί -και αυτό πρέπει να το ξεκαθαρίσουμε- από τη νεοδεξιά κυβέρνηση του κ. Καραμανλή δεν πλήττονται μόνο όσοι είχαν κατά καιρούς κρατικά οφίτσια και αξιώματα. Αυτοί που πλήττονται είναι οι συνταξιούχοι των 400 Ευρώ, οι νέες γενιές των 700 Ευρώ, οι Μικρομεσαίοι που οδηγούνται στην χρεοκοπία και τον αφανισμό, οι αγρότες –που ακόμα περιμένουν από τον κ. Καραμανλή να διεκδικήσει προσωπικά τα συμφέροντα τους στην Ευρωπαϊκή Ένωση, οι γυναίκες που βλέπουν κάθε μήνα να αυξάνει το κόστος διαβίωσης των οικογενειών τους, οι μαθητές που γίνονται έρμαια μικροπολιτικών σκοπιμοτήτων, το περιβάλλον, το σήμερα, το αύριο του τόπου μας.
Αυτοί πλήττονται. Αυτοί απαιτούν τις αλλαγές στο ΠΑΣΟΚ, αυτοί δικαιούνται ένα νέο και αξιόπιστο πολιτικό σχέδιο.
Και αυτούς πρέπει να σκεφτούμε, να υπερασπιστούμε και να εμπνεύσουμε με δύναμη, με τόλμη, με αυτοπεποίθηση.
Αν το ΠΑΣΟΚ θέλει να είναι κάτι περισσότερο από μια κυνική μηχανή κατάκτησης και διαχείρισης της εξουσίας, αν θέλει να είναι μια δύναμη που διατηρεί ισχυρές αναφορές στο αίτημα της κοινωνικής αλλαγής, τότε δεν αρκεί να αναζητά κάθε φορά έναν νέο αρχηγό.
Αν θέλουμε, πράγματι, να επαναπροσδιορίσουμε και να επανεκφράσουμε αποτελεσματικά τα κοινωνικά αιτήματα του σήμερα και του αύριο, είναι απαραίτητο να προχωρήσουμε σε μία ουσιαστική ανάλυση του πολιτικού προτάγματος που είναι αναγκαίο στην κοινωνία σήμερα, ώστε ο λόγος μας να είναι ξεκάθαρος, κατανοητός και να εκφράζει μία σύγχρονη και οραματική σοσιαλιστική αντίληψη.
Το ΠΑΣΟΚ οφείλει να αναζητήσει ένα νέο πολιτικό σχέδιο. Να κατοχυρώσει ένα νέο πολιτικό πρόταγμα στην κοινωνία μας, μια εναλλακτική πολιτική πρόταση. Με κινητήρια δύναμη την οργάνωση και την κινητοποίηση των εργαζομένων και των πιο αδύναμων κοινωνικών στρωμάτων, με ένα σχέδιο συνολικής διακυβέρνησης της κοινωνίας που καθιστά την κοινωνική δικαιοσύνη βάση της πολιτισμένης συμβίωσης όλων.
Άλλωστε, ο «κρατισμός», η διευθυντική παρέμβαση του κράτους σε μία παγκοσμιοποιημένη οικονομία έχει χρεοκοπήσει ή αδυνατίσει. Η αναδιανεμητική πολιτική – μόνο μέσω φορολόγησης – είναι επίσης αδύναμη να διευθετήσει τις φοβερές ανισότητες που δημιουργούνται και τους αποκλεισμούς χιλιάδων ανθρώπων, με αναπόφευκτο αποτέλεσμα την κοινωνική ανασφάλεια.
Το εγχείρημα της “εξανθρωποίησης του εκσυγχρονισμού” από κυβερνήσεις σοσιαλδημοκρατικές, που γλύκαιναν τις συνέπειες των μεταρρυθμίσεων – αφού στην πράξη περιόριζαν κεκτημένα κοινωνικών ομάδων-, σήμερα δεν συγκεντρώνει τις προσδοκίες της περασμένης δεκαετίας και εγκαταλείπεται πια από τα ευρωπαϊκά σοσιαλδημοκρατικά κόμματα. Είναι σαφές, λοιπόν, ότι τα παλιά εργαλεία δεν αποδίδουν πια.
Το ζητούμενο σήμερα είναι η συνολική εναλλακτική πολιτική, με σημεία αιχμής:
- Τον επαναπροσδιορισμό, με πεποίθηση, με δύναμη ενός ιδεώδους ισότητας για όλη την ανθρωπότητα ως τελικό σκοπό της νέας μορφής του κόσμου μας. Μιας ισότητας που δεν προκύπτει ως αναγκαιότητα των οικονομικών τάξεων, αλλά ως υποχρέωση του ορθολογικού ηθικού λόγου.
- Τη δικαιοσύνη και η συνύπαρξη σε μία οργανωμένη κοινωνία, με τέτοια δομικά χαρακτηριστικά ώστε να μην επιτρέπει σε ορισμένους και λίγους να αναπτύσσουν την προσωπικότητά τους μέσα στην ευημερία και να ταπεινώνουν, να καταπνίγουν ή και να καταστρέφουν την προσωπικότητα των πολλών άλλων.
Άρα:
1) Δεν αρκεί να αμβλύνουμε. Χρειάζεται να εξαλείψουμε ή έστω να θέσουμε υπό έλεγχο τις αιτίες που παράγουν μια απαράδεκτη ανισότητα.
2) Είναι αναγκαίο να προσφέρουμε μία πολιτική, ένα πολιτικό σχέδιο που να υπερασπίζεται εκείνες τις ομάδες τις οποίες ο μηχανισμός της ανισότητας καταδικάζει να υφίστανται την κοινωνική και οικονομική βία αυτών, που σήμερα δεν ανήκουν στους “νικητές της ζωής”.
Αυτό απαιτούν οι πολίτες από εμάς, αυτό είναι το χρέος του ΠΑΣΟΚ σήμερα.
Οδηγός μας σ’ αυτήν την προσπάθεια πρέπει να είναι οι διαχρονικές άξιες του Κινήματος μας, αλλά και οι βασικές μας αρχές, όπως διατυπώθηκαν και στο τελευταίο μας Πρόγραμμα:
αναδιανομή εισοδήματος, βιώσιμη ανάπτυξη και πολιτική αυτονομία, ώστε η εξουσία να πηγάζει από τον λαό και να είναι για τον λαό.
Απόλυτος στόχος μας είναι η δίκαιη κοινωνία και όχι η εξουσία ως αυτοσκοπός, ερήμην της κοινωνίας. Αυτό είναι το διακύβευμα στο οποίο καλούμαστε να δώσουμε πειστικές απαντήσεις, πέρα και πάνω από πρόσωπα και συγκυρίες της στιγμής.
Και η νέα ενότητα απαιτεί να κατακτηθούν νέοι στόχοι. Η νέα μεγάλη αλλαγή είναι η αλλαγή σε ιδέες, σε αντιλήψεις, σε νοοτροπίες που μας απομόνωσαν από τους φυσικούς κοινωνικούς συμμάχους μας, ταυτίζοντας το Κίνημα με την πιο αρνητική έκφανση του κρατισμού, μία αντίληψη που σαφώς και αδικεί τη διαχρονική προσφορά του ΠΑΣΟΚ στον τόπο.
Φίλες και φίλοι,
Το ΠΑΣΟΚ έχει χρέος να αναλάβει όλες τις απαραίτητες πρωτοβουλίες για μία νέα κοινωνική συμμαχία, που θα υπερβαίνει τις κομματικές οριοθετήσεις και θα ενώσει τις δυνάμεις εκείνες που θέλουν να αντιπαλέψουν πολιτικές συρρίκνωσης των κοινωνικών δικαιωμάτων.
Αυτή την κοινωνική συμμαχία οφείλουμε να την μετατρέψομε σε πολιτική πλειοψηφία νίκης, μέσα από τη δημιουργία μίας μεγάλης και ενωτικής κεντροαριστεράς, χωρίς ηγετίσκους, χωρίς αποκλεισμούς και δογματισμούς.
Το ΠΑΣΟΚ ως δημοκρατικά οργανωμένο κόμμα θα προχωρήσει στις απαραίτητες διαδικασίες ανασυγκρότησης σε επίπεδο ιδεών και ανθρώπινου δυναμικού, χωρίς σκιές, αποκόπτοντας τις γέφυρες με ένα παρελθόν που μας κρατά καθηλωμένους στο χθες, με νοοτροπίες που μας ταυτίζουν με την κακοδιοίκηση του κράτους.
Η θεωρητικοποίηση και η ωραιοποίηση της πολιτικής, όταν δεν στηρίζεται σ’ ένα σαφές πολιτικό πρόταγμα είναι κενό γράμμα προς χάριν εύκολων εντυπωσιασμών ή ακόμα προς αξιοποίηση ξένων προς τις απαιτήσεις των πολιτών συμφερόντων.
Στόχος μας και σ’ αυτή την κατεύθυνση πρέπει να κινηθούμε, είναι να βρούμε τις ιδέες, τους στόχους εκείνους και τον κατάλληλο εκφραστή τους που θα δημιουργούν μία πλατιά κοινωνική συμμαχία που υπερβαίνει τις κομματικές οριοθετήσεις και ενώνει όλες εκείνες τις δυνάμεις που θέλουν να αντιπαλέψουν τις πολιτικές συρρίκνωσης των προσωπικών και συλλογικών μας προοπτικών ως πολίτες και ως χώρα. Αυτή είναι η νέα ενότητα που οραματιζόμαστε.
Σας ευχαριστώ πολύ.
06 Σεπτέμβριος 2009
Αγαπητοί συνάδελφοι, συναδέλφισσες
Εκ μέρους της ΓΣΕΒΒΕ θα ήθελα να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ για την παρουσία σας σήμερα εδώ. Σήμερα μαζί δίνουμε ένα μεγάλο μήνυμα:
ότι ο αγώνας μας είναι συλλογικός, είναι καθολικός, πάνω από κόμματα και πολιτικές σκοπιμότητες ότι τα αιτήματα μας είναι δίκαια μα πάνω απ’ όλα, ότι είμαστε αποφασισμένοι να ακουστούμε, να αγωνιστούμε για το παρόν και το μέλλον μας.
Σήμερα λέμε σε κάθε τόνο:
είμαστε αποφασισμένοι να κατεβούμε στους δρόμους,
να πείσουμε την ελληνική κοινωνία να σταθεί σύμμαχος στο πλευρό μας,
να ακουστούμε και να δικαιωθούμε.
Ξέρουμε ότι αυτή η προσπάθεια είναι δύσκολη. Το είδαμε στο παρελθόν, το βλέπουμε και τώρα. Και, δυστυχώς, ο δρόμος θα είναι ανηφορικός και αύριο.
Το ξέρουμε από το παρελθόν, όταν το 1999 οι ελεύθεροι επαγγελματίες συμφωνήσαμε να ενοποιήσουμε τα Ασφαλιστικά μας Ταμεία μετά από τις επίσημες δεσμεύσεις και τις διαβεβαιώσεις της Πολιτείας ότι θα καλύψει τα ελλείμματα των τότε ΤΕΒΕ – ΤΑΕ – ΤΣΑ, προκειμένου να συναινέσουμε στην ενοποίηση των ταμείων και στη δημιουργία του ΟΑΕΕ.
Και συμφωνήσαμε. Όχι επειδή υπακούσαμε σε κάποια κομματική εντολή. Γιατί οι δεσμεύσεις της Πολιτείας ήταν ίδιες και επαναλήφθηκαν και το 2006.
Η αιτία που είπαμε το ναι, ήταν γιατί αναλάβαμε το μερίδιο που μας αναλογεί στον εξορθολογισμό του ασφαλιστικού μας συστήματος.
Εμείς, αγαπητοί συνάδελφοι, δεν είμαστε από αυτούς που από τη μια ομολογούν ότι υπάρχουν προβλήματα και επιδιώκουν αλλαγές, από την άλλη όμως αντιτίθενται σε κάθε μέτρο που τους αφορά.
Εμείς είμαστε εκείνοι που ακούμε την Πολιτεία, συνδιαλεγόμαστε μαζί της, χωρίς παρωπίδες, χωρίς υπερβολές.
Δυστυχώς, όμως, η ίδια η Πολιτεία έρχεται να μας αποδείξει ότι κάνουμε λάθος.
Κάνουμε λάθος όταν πιστεύουμε ότι οι δεσμεύσεις του κράτους θα υλοποιηθούν.
Κάνουμε λάθος όταν πιστεύουμε ότι το κράτος θα αναγνωρίσει όχι μόνο τα δικαιώματα μας, αλλά και το μεγάλο ρόλο των μεσαίων, των μικρών και πολύ μικρών επιχειρήσεων στον οικονομικό και κοινωνικό ιστό της χώρας.
Πώς αλλιώς μπορεί να εξηγήσει κανείς ότι λίγο πριν την καταληκτική ημερομηνία για την ενοποίηση, τον Ιανουάριο του 2007, όχι μόνο δεν είχαν τηρηθεί οι δεσμεύσεις του κράτους, αλλά επιχειρήθηκε με το Προεδρικό Διάταγμα 258 η δραστική μείωση κατά 30% των συντάξεων μας, και μάλιστα με αναδρομική ισχύ;
Πώς αλλιώς μπορεί να εξηγήσει κανείς ότι εδώ και δύο χρόνια ο ΟΑΕΕ αναγκάζεται να εκποιεί από τα αποθεματικά του για πληρώνονται οι συντάξεις μας;
Σήμερα τα αποθεματικά μας δεν επαρκούν για να καλύψουν ούτε δύο μηνών συντάξεις. Και την ίδια ώρα με τις νέες ενοποιήσεις του Ν. 2035/2008 βλέπουμε τη συνεχιζόμενη άρνηση του κράτους για τη χρηματοδότηση των ελλειμμάτων.
Αυτό, αγαπητοί συνάδελφοι, αποδεικνύει από μόνο του την κρισιμότητα της κατάστασης. Δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι το Ταμείο μας κινδυνεύει σε οικονομική κατάρρευση. Είναι απλώς η πραγματικότητα της οικονομικής μας κατάστασης. Είναι η συνέχεια μίας μεθόδευσης που προετοιμάζει το έδαφος ακόμη και για μειώσεις των συντάξεων και των παροχών.
Άλλωστε, και η ίδια η Αναλογιστική μελέτη του ίδιου του Υπουργείου Απασχόλησης λέει επί λέξει ότι: «η βιωσιμότητα και αναλογιστική ισορροπία του ΟΑΕΕ μπορεί να επιτευχθεί μόνο με επαρκή κρατική χρηματοδότηση και όχι με αύξηση εισφορών ή μείωση συντάξεων».
Και, ποια είναι η απάντηση του κράτους;
Να επιχορηγεί κάθε έτος τον συνταξιούχο του ΟΓΑ με περίπου 5.000 ευρώ, του ΙΚΑ με 3.500 ευρώ, του ΝΑΤ με 15.000 και του Ταμείου μας με μόλις 627 ευρώ!
Αυτά δεν είναι υπερβολές, ούτε λόγια. Είναι τα νούμερα που αποδεικνύουν ότι το ταμείο μας, είναι ο χειρότερα χρηματοδοτούμενος Ασφαλιστικός Οργανισμός στην Ελλάδα.
Απέναντι σε αυτή την κατάσταση δεν μπορούμε να μείνουμε απαθείς. Έχουμε χρέος απέναντι στους κόπους, τις θυσίες μας, στα τόσα χρόνια δουλειάς να μην μείνουμε απλοί παρατηρητές.
Είναι η ώρα να πιέσουμε τώρα, σήμερα για τη θεσμοθέτηση σταθερής χρηματοδότησης που να καλύπτει τις ανάγκες του ΟΑΕΕ.
Είναι η ώρα να δείξουμε τώρα, σήμερα την αντίδραση μας σε όσους ετοιμάζονται να παραδώσουν τα πάντα από συντάξεις μέχρι ασφάλιση και περίθαλψη στις ιδιωτικές εταιρείες ασφάλισης.
Αγαπητοί συνάδελφοι και συναδέλφισσες,
Τα προβλήματα που μας απασχολούν δεν είναι ούτε λίγα, ούτε μικρά. Η ναρκοθέτηση του ασφαλιστικού μας οργανισμού, οι μεγάλες “μειώσεις” που γίνονται στις συντάξεις μας λόγω του τρόπου υπολογισμού της διαδοχικής ασφάλισης, ο τρόπος διαχείρισης των αποθεματικών μας,
μας χτυπούν το καμπανάκι του κινδύνου.
Είμαστε μάρτυρες ενός διαρκούς εγκλήματος.
Χρόνια τώρα η Πολιτεία μας απαξιώνει και οικονομικά αλλά και κοινωνικά.
Κάποτε είχαμε να αντιμετωπίσουμε τα ασφαλιστικά μας προβλήματα. Σήμερα πρέπει να αποδείξουμε ότι τα 2.500 εκατομμύρια των ασφαλισμένων μας δεν είναι φοροφυγάδες, δεν είναι κλέφτες, δεν είναι η αιτία της οικονομικής κατάρρευσης του κράτους.
Σήμερα, δεν έχουμε μονάχα να σκεφτούμε πως θα τα βγάλουμε πέρα στη δύσκολη οικονομική συγκυρία, που θα πλήξει την πραγματική οικονομία, δηλαδή τις επιχειρήσεις μας.
Πρέπει να αναλώσουμε τις δυνάμεις για να πείσουμε αυτά που θεωρούνται αυτονόητα: ότι όταν ολόκληρη η οικονομία και το εισόδημα των καταναλωτών συμπιέζεται, δεν μπορείς να καταργείς το αφορολόγητο όριο των 10.500€, όπως πρόσφατα αποφάσισε και νομοθέτησε η Κυβέρνηση.
Δεν μπορείς να επιβαρύνεις και άλλο τους αυτοαπασχολούμενους με κεφαλικούς φόρους.
Το ξέρουμε όλοι ότι το 2008 και το 2009 θα είναι πολύ δύσκολες χρονιές για όλους. Ήδη τα πρώτα σημάδια έχουν φανεί. Οι καταναλωτές γίνονται πιο διστακτικοί και πιο συντηρητικοί στις κινήσεις του.
Και, όμως, παρά τις αντικειμενικές δυσκολίες, το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης μας αναγκάζει να μην σκεφτούμε για έξυπνους, δημιουργικούς τρόπους να διατηρήσουμε το εισόδημά μας, αλλά πως θα ξεπληρώσουμε τις προκαταβολές των νέων φόρων.
Αυτές οι πολιτικές μας γυρίζουν δεκαετίες πίσω.
Η επιχειρηματικότητα και ιδιαίτερα σε μικρή κλίμακα ποινικοποιείται.
Οι αυτοαπασχολούμενοι, οι πολύ μικρές επιχειρήσεις επιβαρύνονται επιπλέον με 15 και 20% επί του ετησίου εισοδήματος τους.
Και από την άλλη, βλέπουμε τις υπεράκτιες εταιρείες, το παρεμπόριο, την παραπαιδεία να ευημερούν. Με ένα κράτος απών στα δύσκολα, απών στις υπηρεσίες κοινωνικής πρόνοιας.
Και ας ξεκαθαρίσουμε κάτι.
Είμαστε ενεργό κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας.
Ούτε παρωπίδες έχουμε, ούτε εθελοτυφλούμε.
Εμείς δεν ζητάμε να μην φορολογούμαστε όσο μας αναλογεί.
Δεν ζητάμε να μείνει ανεξέλεγκτη η φοροδιαφυγή, αλλά το ακριβώς αντίθετο!
Είμαστε οι πρώτοι που ζητάμε ένα κράτος σύγχρονο, ικανό να ξεχωρίσει την ήρα από το στάρι.
Είμαστε οι πρώτοι που ζητάμε ένα κράτος σύμμαχο της επιχειρηματικότητας, και όχι κυνηγό κεφαλών.
Είμαστε οι πρώτοι που ζητάμε τη βελτίωση των ελεγκτικών μηχανισμών, που λέμε όχι στη φοροδιαφυγή και στη διαφθορά.
Και ας το καταλάβουν αυτό καλά, όσοι προσπαθούν να στρέψουν την ελληνική κοινωνία απέναντι μας.
Ο κοινωνικός αυτοματισμός στην περίπτωση μας δεν περνάει, γιατί εμείς είμαστε μέρος της ίδιας κοινωνίας που παλεύει καθημερινά για τα 2, τα 3, τα 7 άτομα που απασχολούνται στις επιχειρήσεις μας.
Οι μικρομεσαίοι δεν είμαστε ούτε βιομήχανοι, ούτε εφοπλιστές.
Είμαστε τα μαγαζιά της γειτονιάς,
είμαστε οι οικογενειακές επιχειρήσεις,
είμαστε η απάντηση στις πολυεθνικές.
Συνάδελφοι και συναδέλφισσες,
Η ΓΣΕΒΕΕ σας καλεί να αγωνιστούμε μαζικά, ενωτικά και με διάρκεια.
Θέτουμε ως άμεσες προτεραιότητες:
Α. την εξασφάλιση θεσμοθετημένης χρηματοδότησης για το 2ο μεγαλύτερο ταμείο στην Ελλάδα, τον ΟΑΕΕ. Να τύχουμε ανάλογης αντιμετώπισης με το ΙΚΑ
Β. την εκπλήρωση των δεσμεύσεων για κάλυψη των ελλειμμάτων
Γ. την αλλαγή του ληστρικού τρόπου υπολογισμού συντάξεων με διαδοχική ασφάλιση
Δ. την αλλαγή των όρων συνταξιοδότησης των μετά το 1993 ασφαλισμένων συναδέλφων μας
Ε. την άμεση ανάκληση του άρθρου 14 του Νόμου, που αφορά την κατάργηση του αφορολογήτου ορίου των 10.500 ευρώ για τους μικρομεσαίους επιχειρηματίες.
Μπορούμε να τα καταφέρουμε. Μπορούμε να πετύχουμε τους σκοπούς μας. Μπορούμε να διατηρήσουμε ζωντανά τα μαγαζιά μας.
Σας ευχαριστώ πολύ.
06 Σεπτέμβριος 2009
Κυρίες και κύριοι,
Εκ μέρους της ΓΣΕΒΕΕ, σας ευχαριστώ θερμά για την πρόκλησή σας. Είμαι βέβαιος ότι τέτοιες πρωτοβουλίες προωθούν ένα γόνιμο προβληματισμό για θέματα που μας απασχολούν όλους, και ειδικά σήμερα που το παγκόσμιο οικονομικό περιβάλλον μόνο αισιοδοξία δεν μας προκαλεί.
Αξίζουν, λοιπόν, διπλά συγχαρητήρια στο Επιμελητήριο Θεσπρωτίας και στον Πρόεδρο του, γιατί αποδεικνύουν έμπρακτα ότι η ακριτική Ελλάδα έχει ανθρώπους που καθημερινά αγωνίζονται για το ελληνικό επιχειρείν.
Με δεδομένο ότι ο ανταγωνισμός για κοινοτικές επιχορηγήσεις θα ενταθεί τα επόμενα χρόνια, καθώς οι νέες χώρες-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα διεκδικήσουν το δικό τους μερίδιο στα κονδύλια, οι πολιτικές και τα προγράμματα που θα υλοποιηθούν από το ΕΣΠΑ είναι για εμάς ένα κρίσιμο ζητούμενο.
Η διαπίστωση αυτή, εμάς τη ΓΣΕΒΒΕ, μας κάνεις ακόμα πιο ανήσυχους, καθώς γνωρίζουμε από πρώτο χέρι ότι οι μεσαίες, οι μικρές και οι πολύ μικρές επιχειρήσεις, είναι οι πλέον ευαίσθητες στις μεταβολές του οικονομικού και επιχειρηματικού περιβάλλοντος.
Όσα αποφασισθούν σήμερα θα επηρεάσουν τις εξελίξεις μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα. Στο πλαίσιο αυτό, η ευθύνη αυτών που παίρνουν αποφάσεις είναι ακόμα πιο μεγάλη.
Κυρίες και κύριοι,
Γνωρίζουμε πολύ καλά ότι η κατάσταση σήμερα στην Ελλάδα είναι δύσκολη. Ειδικά στους ελεύθερους επαγγελματίες, η διαφορά ανοίγματος- κλεισίματος των ΜΜΕ βαίνει συνεχώς μειούμενη, και όχι μόνο δεν παρουσιάζει τάσεις αντιστροφής, αλλά αντίθετα κάθε μέρα που περνάει επιδεινώνεται.
Αντιλαμβανόμαστε, βεβαίως, ότι οι διεθνείς συγκυρίες δεν είναι ευνοϊκές. Η δραματική αύξηση της τιμής του πετρελαίου, η ακρίβεια, το πρόβλημα ρευστότητας διαμορφώνουν αναμφίβολα μία δυσμενή συγκυρία.
Όμως, αρκούν αυτοί οι παράμετροι για να εξηγήσουν το έλλειμμα ανταγωνιστικότητας των ελληνικών επιχειρήσεων?
Αρκεί η διευρυμένη θεωρία των εισαγόμενων προβλημάτων για το γεγονός ότι η χώρα έχει την 24η θέση στον δείκτη ανταγωνιστικότητας της Ε.Ε ξεπερνώντας μονάχα την Πολωνία, τη Ρουμανία και τη Βουλγαρία?
Εξηγούν αυτοί οι λόγοι επαρκώς το γεγονός ότι ο πυρήνας των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, ο πόλος καινοτομίας και ανάπτυξης των τοπικών οικονομιών, αντιμετωπίζεται ακόμη στην Ελλάδα με όρους και πλαίσια απαρχαιωμένα, συντηρητικά, ασφυκτικά?
Εμείς, πιστεύουμε πως όχι.
Την ίδια ώρα που στην Ευρωπαϊκή Ένωση διαμορφώνονται πολιτικές με ευνοϊκές διακρίσεις υπέρ των Μικρών και Πολύ Μικρών Επιχειρήσεων, στην Ελλάδα των 90, 2 μικρών και πολύ μικρών επιχειρήσεων, εξακολουθούν να ευνοούνται με χρηματοδοτήσεις και αδειοδοτήσεις, οι Μεσαίες και κυρίως οι Μεγάλες επιχειρήσεις.
Χρειαζόμαστε, λοιπόν, ειδικά μέτρα στήριξης των μικρών και πολύ μικρών επιχειρήσεων, γιατί αυτές είναι η ραχοκοκαλιά της ελληνικής οικονομίας.
Στην Ελλάδα σήμερα δεν λείπουν ούτε οι ιδέες, ούτε οι άνθρωποι που θα τις στηρίξουν. Λείπει η πολιτική βούληση για πραγματική στήριξη. Λείπουν εκείνοι που ανάμεσα στον εύκολο και δύσκολο δρόμο, επιλέγουν τον δρόμο της παρατήρησης και του σχολιασμού. Λείπουν αυτοί που στο βωμό λίγων μονάδων δημοφιλίας, αρνούνται να πάρουν καινοτόμες πρωτοβουλίες, που θα σταθμίζουν τις ανάγκες του σήμερα και θα προνοούν για τις ανάγκες του αύριο.
Απέναντι σ’ αυτή την πραγματικότητα, η ΓΣΕΒΒΕ ούτε μπορεί, ούτε προτίθεται να μείνει απαθής. Χωρίς κομματικές διόπτρες, αλλά με στόχο την προώθηση των συμφερόντων των κλάδων μας και ειδικά των πολύ μικρών επιχειρήσεων, η ΓΣΕΒΒΕ στέκεται ενωμένη, αλληλέγγυα, ακριβώς γιατί ως «αλληλέγγυα καρτέλ» δρουν τα μεγάλα πολιτικά και οικονομικά συμφέροντα.
Για εμάς η έννοια της κομματικής ή παραταξιακής ψηφοθηρίας δεν έχει θέση. Δεν εκφράζουμε τους λίγους, αλλά την πλειοψηφία του ελληνικού επιχειρείν.
Είμαστε σύμμαχοι με την κοινωνία και η κοινωνία είναι σύμμαχος μας, ακριβώς γιατί οι μικρές και πολύ μικρές επιχειρήσεις είναι η ραχοκοκαλιά αυτής της χώρας και ειδικά στον τομέα του τουρισμού και των μεταφορών.
Η χάραξη, λοιπόν, μίας εθνικής στρατηγικής για τον τουρισμό και τις μεταφορές,
τους τομείς δηλαδή που αποτελούν διαχρονικά τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της χώρας, δεν μπορεί να χαραχθεί ερήμην αυτών που αναλαμβάνουν κάθε μέρα ρίσκα.
Δεν μπορεί να συνεχίζεται το φαινόμενο του δημοκρατικού ελλείμματος στη λήψη των αποφάσεων που μας αφορούν.
Και αυτό πρέπει να το καταλάβουν όλοι όσοι επιμένουν να αντιμετωπίζουν τα ζητήματα των κλάδων μας με συντηρητικές λογικές ή εξακολουθούν να αγνοούν τα επιχειρήματα μας.
Γιατί η μικρή επιχείρηση είναι η καρδιά της ελληνικής οικονομίας. Οι ελεύθεροι επαγγελματίες είναι ο βασικός ιστός των μεσαίων στρωμάτων, και αυτό δεν πρέπει να το ξεχνάμε. Όπως, δεν πρέπει να ξεχνάμε τον αναδιανεμητικό ρόλο των κλάδων μας,
καθώς είναι οι μικρές και πολύ μικρές επιχειρήσεις εκείνες που επανεπενδύουν ένα σημαντικό μέρος των κερδών τους, δημιουργώντας νέες θέσεις εργασίας, και τροφοδοτώντας ουσιαστικά τον οικονομικό κύκλο.
Στην κατεύθυνση αυτή, η εισαγωγή φορολογικών κινήτρων, η πρόνοια για φοροαπαλλαγή στο πρώτο χρόνος λειτουργίας,η ειδική φορολογική μεταχείριση σε ακριτικές περιοχές και σε περιοχές με υψηλή ανεργία,η απλοποίηση και η μείωση των γραφειοκρατικών διαδικασιών με χρήση των νέων τεχνολογικών εργαλείων είναι τα ελάχιστα που μπορούμε να κάνουμε, ώστε οι μεσαίες, οι μικρές και οι πολύ μικρές επιχειρήσεις να είναι ένα υγιές αντίβαροόχι μόνο στις οικονομικές πιέσεις αλλά στην γενικότερη προσπάθεια για την ανάπτυξη της χώρας και την ευημερίας των πολιτών.
Σας ευχαριστώ πολύ.
EPIRUSCOPYRIGHT